مدل قرارداد

قراردادهای سرمایه‌گذاری چابک: اول سر مبلغ به توافق برسیم؛ تقسیم سهام بماند برای بعد!

در مراحل اولیه رشد استارت‌آپ بنیان‌گذاران تصوری امیدوارانه ولی مبهم از آینده‌ی کسب‌وکارشان دارند در حالی که هنوز نه به درآمد خاصی رسیده‌اند و نه سهامی به یک سرمایه‌گذار واقعی فروخته‌اند. با این شرایط که امکان ارزش‌گذاری واقعی استارت‌آپ وجود ندارد، جذب سرمایه و رسیدن استارت‌آپ و سرمایه‌گذار به توافقی درباره‌ی تقسیم سهام و حجم سرمایه‌گذاری، از مهم‌ترین چالش‌ها است؛ خصوصا که زندگی استارت‌آپ در مراحل اولیه به تزریق به موقع سرمایه وابسته است.

کارگاه آشنایی با مدل قراردادهای «۱۰۰ استارت‌آپ» (Convertible Note و RBF)

«۱۰۰ استارت‌آپ» نیز که به دنبال مدلی چابک و سریع برای طی فرایند‌های سرمایه‌گذاری از تصمیم تا پرداخت مبالغ است نیز با این چالش مواجه است. بر همین اساس، طراحان «۱۰۰ استارت‌آپ» دو مدل سرمایه‌گذاری «وام قابل تبدیل به سهام» و «سرمایه‌گذاری مبتنی بر درآمد» را برای سرعت‌بخشی به توافق با استارت‌آپ‌ها انتخاب کرده‌اند. در این مدل توافق‌ها، سرمایه‌گذار به سرعت پرداخت پول را آغاز می‌کند و تصمیم‌گیری درباره‌ی چگونگی تقسیم سهام یا منافع به آینده‌ای‌ موکول می‌شود که امکان ارزش‌گذاری واقع‌بینانه استارت‌آپ فراهم باشد.